..... I'm the poem that's  yours but doesn't belong to you ever,...ඔබට අයිති,ඔබ ළඟ නැති එකම කවිය මම

Saturday, February 17, 2018

ආදර ප්‍රදී 12

කලින් කොටසට මෙතනින් යන්න

ආදර ප්‍රදී - 12



අගෝස්තුවේ අවසාන සතියේ පැමිණි ලිපියකි. ලිපියේ පිටත අකුරින්ම ඒ ප්‍රදීගේ ලිපියක් බැව් දැන ගත් මීෂාට එතුල වූ දෑ කියවීමට ඇති වූයේ නොඉවසිල්ලකි.

එය ඉතා ශෝකජනක කෙටි ලිපියක් විය. ලිපිය කියවා හමාර වනවාත් සමඟින්ම තෙත් වන දෑස කොතරම් වෙහෙස ගත්තත් වලක්වා ගැනීමට මීෂාට නොහැකි විය.

ප්‍රදී මානසික රෝගියෙකු බවට පත් කරන්නට ඇත්තේ ඇගේ නෑයින් විසින් වන්නට ඇති බැව් මීෂා මේ වන විට සැක උපදවා ගෙන සිටින්නේ ප්‍රදීගේ පියාට අයත් මහ ගෙදරත් තවත් දේපල කිහිපයකත් සුව ඒ වන විටත් විදිමින් සිටියේ ඇගේ නෑදැයින් නිසාය. පියාගේ අභාවයෙන් පසු ප්‍රදී නැවතත් පියා ගේ ගාලු කොටුවේ වූ මහගෙදර පදිංචියට පැමිණීම නොරිස්සූ ඔවුන් ඇය පිස්සියක බවට පත් කරන්නට ඇති බැව් මටද දැන් සිතේ..........

එම නෑදැයන්ගේ ගැරහුම් අපහාස විඳගෙන සිටියත් මේ මානසික වදය සීමා මායිම් ඉක්මවා යන විට දී නැවතත් ප්‍රදී ගේ මව සහ සුළු පියා කරා ඒම හැර ඇයට වෙනත් කිසිදු විසඳුමක් ඒ වන විට පෙනෙන්නට නොතිබුනා වන්නට ඇත. 

අසරණ ප්‍රදී ඉන් ඇඳ වැටී තිබුනේ තවත් අඳුරු අගාධයකට වීම ඇගේ දෛවය වන්නට ඇතැයි සිතා හිත හදා ගැනීම සිදු කර ගන්න මීෂා ඒ වන විට ප්‍රමාද වී වැඩි ය.

ලිපියේ පරිදි ඇය ඒ වන විට තම සුළු පියා ගේ අඩම්තේට්ටම් වලට පමණක් නොව ශාරීරික බලහත්කාරකම් වල ගොදුරක් බවට ද පත්වී තිබුණි.  උස මහත කළු මදාවි සුළු පියාගේ ශරීරය හා පොර බැදීමට තරම් ඇගේ කෘශ සිනිඳු ශරීරය ට ශක්තියක් නැතිවා මෙන්ම කිහිපවාරයක් බන්ධනාගාර ගත වී පැමිණ තිබූ ඔහුගේ චන්ඩි කමට එරෙහි වීමට තරම් හයියක් ඇගේ මවට ද නොතිබුණා වන්නට ඇත.

තම කුඩා බාල සහෝදරයන් සමඟින් නිතරම ගැවසෙන ලෙසත් රාත්‍රී නින්දට යාමේ දී ද කුඩා සහෝදරයන් සමඟින් නින්දට යන්න ලෙස උපදෙස් දීමත් , හැකි ඉක්මනින් ඇයගේ සියළු කරදර වලට සැනසීමක් ලබා දෙනබවට පොරොන්දු දීමත් හැරෙන්නට ඒ වන විට දී මීෂාට කල හැකි කිසිත් නොවීම මීෂාගේ හදවතට ගෙන දුන්නේ වේදනාවකි.

මේ අතර රටේ සිවිල් තත්ත්වය එන්න එන්නට දරුණු වන්නට වීම ද නිසා මීෂා ගේ විශ්ව විද්‍යාලය තාවකාලිකව වසා දැමීමට තීරණය වී තිබූ බැවින් ඒ බැව් දන්වමින් ප්‍රදී ට ලියූ මීෂා පිළිතුරු එවන විට නිවසේ ලිපිනයට එවන ලෙසට ඇයව දැනුවත් කරමින් ඇයට ලියූ අතර සියළු ප්‍රශ්න නිරාකරණය වන දිනය වැඩි ඈතක නොවන බැව් පවසමින් ඇගේ සිත නිවාලන්නට ද වෑයම් කළේය.

නමුත් සිදු වූයේ නොසිතූ  දෙයකි. ඒ වන විට ද අවසන් නොවී තිබූ විශ්ව විද්‍යාල විභාගය සඳහා සූදානම් වීම ද කළ යුතු ව තිබූ දෙයකි. විභාග ය පවත්අවන අතර තුර උන්හිටි ගමන් වසා දැමූ විශ්ව විද්‍යාලය නැවත ආරම්භ වන්නේ කවදාදැයි හරියටම පැවසීමට කිසිවෙකුටත් නොහැකි වූවද කොයි මොහොතක හෝ විශ්ව විද්‍යාලය ආරම්භ වූ සැනින් විභාගයට මුහුණ දීමට සිදු වන බැව් නම් මීෂා ඇතුලු පිරිස හොඳින්ම දැන සිටි කාරණාවකි.

එබැවින් නිවසට වී කාලය මැරීමට නොහැකි බැව් අවබෝධ කර ගත් ඔහු තමාගේ නුවර යහළුවෙකු සමඟින් ක්‍රෑම දෑමීමට සියල්ල සුදා නම් කර ගත් අතර , ඔහුට නිතරම ලියන ප්‍රදීව දැනුවත් කිරීමට ද මීෂා අමතක නොකලේය . නමුත් ඔවුන් නැවතී සිටින්නට අදහස් කරන නුවර ස්ථානයේ ලිපිනය ඇය වෙත දන්වා යැවීමට නොහැකි වූයේ එම ස්ථානයේ ලිපිනයක් ඔහුගේ මිතුරාද නොදැන සිටි බැවිනි.

සැප්තැම්බරයේ මැද සතියේ සිට නුවර ට කොටු වූ මීෂා ට වරින් වර ප්‍රදීව මතකයට නැගුන ද ඇයට ලිවීමටවත් ඇය ගැන විපරම් කිරීමටවත් තරම් නිනව්වක් නොලැබුනේ මිතුරන් සමඟින් අධ්‍යයන වැඩ වල නිරත වීමත් එවක පැවති සිවිල් වාතාවරණ තත්ත්වය අනුව ක්‍රියාකාරීව එළි පහලියකට බැස ඇවිද යාමට තරම් වත් සුදුසු පරිසරයක් නොපැවති බැවිනි.

ඔක්තෝම්බරයේ මුල් සතියක නැවත තම නිවසට පැමිණි මිෂාට හමුවූයේ බාගෙට විවෘත කරන ලද තැපෑලෙන් පැමිණි ලිපියකි.

ඒ ලිපි කාගෙන් දැයි ඔබ මෙන් මම ද දැන් හොඳින්ම දැන සිටින පරිදි ඒවා ප්‍රදීගේ ය. විශ්ව විද්‍යාල නිවාඩු සමයේ නිවසට පැමිණ නැවතත් නුවර බලා හැරී ගිය කාලය ආසන්න දිනක ලැබෙන්නට ඇතැයි සිතිය හැකි වූ එම ලිපිය කියවා බැලූ මීෂා ගේ සිත තුල උපන් නේ තදබල කෝපයකි. ඒ ඇය සමඟින් නම් නොව තමා නමට පැමිණි ලිපි විවෘත කර බලා කියවා , අඩු ගනන්නේ දැනුවත් කිරීමක් වත් සිදු නොකර කිසිවක් සිදු නොවුනාක් මෙන් සිටිනා තම මව කෙරෙහි ම උපන් කෝපයකි.

“ අම්මා ..... කවද මේ ලියුම් ආවේ “

“ උඹ නුවර පාඩම් කරන්න ගිය දවස් වල “

“ ඇයි අම්ම මගෙ ලියුම් කැඩුවේ . කැඩුවට කමක් නෑ අඩු තරමේ අම්මට තිබ්බා මට ටෙලිග්රූම් එකකින් වත් මේ ගැන කියන්න..........“

ගැහෙන ඇඟිලි අතරින් ගිලිහී යා නොදී රදවා ගත් ලිපිය තම මව වෙත දිගු කරමින් කෝපය පිටවෙන දෑසින් වෙවුලන දෙතොලින් විමසන මීෂාගේ සිතැඟි මේ යැයි හරියටම පැවසීමට ඔබටත් මටත් නොහැක.

“ ජාතියක් ජන්මයක් නැති එකෙක් කර ගහ ගන්න ද උඹ හදන්නේ ?“

තව දුරටත් ඇය හා වාද කර පලක් නොමැති බැව් වටහා ගත් මීෂා ගුලිකර ගත් ඇදුම් කිහිපයක් බෑගයට ඔබා ගෙන තම නිවසින් පිටවූයේ කෝපය සහ වේදනාවෙන් පිරිගිය දෑසිනි.

ඔහුට මෙතරම් තරහා ගන්නට ප්‍රදී එවූ ලිපිය මව විසින් විවෘත කර බැලීමම  පමණක් හේතුවක් වන්නට ඇතැයි ඔබ සිතනවා ද?

ඉන් එහා ගිය යමක් එම ලිපියේ තිබූ බව ත් , දින කිහිපයක පමාවකින් වැලකී ගිය පොරොන්දුවක් ඉටු කිරීමට නොහැකි වීමත් නිසා මේ අද වන විටද ඔහු සිතින් සිය දහස් වාරයක් කම්පාවට පත්වන බවත් මම හොඳ හැටි දනිමි............

ඇගේ ලිපියේ වූයේ , ඇගේ ලෝකයේ සිටිනා තම විශ්වාසතමයාට ලියූ එකම දයාබර ඉල්ලීමකි. එය ඉල්ලීමකට එහා ගිය ආයාචනයකි. අතීතයට ගියත් යළිත් පිළිසකර කළ නොහැකි තරමේ හදවත පාරවනා අසරණ බවක ආරම්භයකි.....................

තවත් කොටසකින් නැවත හමු වෙමු...................

Monday, February 5, 2018

චන්දෙ දවසෙ රෑ...

චන්දෙ දවසෙ රෑ...
---------------------

ආයෙත් ළඟම ඡන්දයක් එන නිසා , ඉස්සර අපි ඡන්ද ප්‍රතිඵල අහපු සුන්දර කාලේ මතක් වුනා. මගෙ කුළුදුලේ ඡන්දෙ අහක ගියේ යෞවන කාලේ විප්ලවීය අදහස් එක්ක කතිරෙත් විප්ලවීයව භාවිතා කරපු නිසා.

ඉන් පස්සෙ මම විවිධ පක්ෂ වලට භාවිතා කළ ඡන්ද වලින් දිනපු ඡන්ද තියනම් ඒ එකම එක වරයි. ඒ කොහොම වුනත් කවුරු දිනුවත් ඡන්ද ප්‍රතිඵල අහන්න ඒ කාලේ තිබ්බෙ පුදුම උනන්දුවක්. උනන්දුවකට වඩා ඒක හිත ප්‍රබෝධමත් කරන මොකක් දෝ දෙයක්. ඉස්සර ඔය පත්තර වලින් දෙනවා ශ්‍රී ලංකාවේම මැතිවරණ කොට්ඨාශ එක්ක පුරවන්න හිස් තැන් තියපු කොළ. 

අපි කරන්නෙ ඒ පත්තර කොළත් ලේස්ති කරන් පෑන් පැන්සල් ළඟට අරන් ඡන්ද අහන්න පටන් ගන්නෙක. උදේම ඡන්දෙ දාන්න ගිහින් එන ගමන් , ඡන්දෙ අහන වෙලාවට රෑට කන්න විශේෂ මොනව හරි හදන්න කඩෙන් දේවල් අරගෙනම එනවා.ඒ ගෙනත් දන්න කැටයම් ඔක්කම දාලා විශේෂ කෑමක් හදනවා.ඊට අමතරව සුළු කෑම ජාතිත් වරදින්නෙ නැත්තේ , අපි හදන්න යන කෑම හරියයි ද කියල ෂුවර් නැති නිසා. 

ඉතින් බැදපු රට කජු , පුහුල් දෝසි , තම්බපු කඩල අනම් මනම් එක්ක කහට උණු වතුර බෝතලයකුත් ළඟ තියා ගත්තත් ඡන්ද ප්‍රතිඵල කියන්න පටන් ගන්නත් කලින්ම ඔය කහට බෝතලේ ඉවරෙන නිසා ආයම කීප සැරයක් කහට වක්කරන්න සිද්ධ වෙනවා...... 

ඒ වගේම තමයි අපි නම් ඡන්ද ප්‍රතිඵල අහන්නෙ පුටුවක ලස්සනට වාඩි වෙලා නෙමෙයි. බිම හාන්සි වෙලා. පැදුරු දාගෙන. මොකද කියනවා නම් කොච්චර උනන්දුවෙන් හිටියත් , අරහෙන් මෙහෙන් ඇඳිරි වැටෙද්දි , තරු එක දෙක පායද්දි අර තිබ්බ උනන්දුව ටික ටික හීන වෙලා යනවා.අනික තමා හැම රූපවාහිනී චැනල් එකකම මොකක් හරි සිත්ගත් චිත්‍රපටියක් පෙන්වනවා. අපි වැඩිපුරම කැමති ඔය චිත්‍රපටය බලන්න වුනත් චිත්‍රපට මොකක් ද කියල අමතක වෙන තරමටම දැන්වීම් යන්න පටන් ගන්න නිසා නිදි මත ඇවිත් ඇසි පිය වලට තඩිබාන්නේ ඉරටු ගහල වත් රදව ගන්න බැරි විදිහට......... 

අනික....ඒ කාලේ.චැනල් හැට හුටාමාරක් තිබ්බෙ නැති නිසා ඒකෙන් මේකට ,මේකෙන් ඒකට මාරු කර කර බලන්න ත් දෙයක් තිබ්බෙ නෑ....අන්තිමට ඉතින් උදේ පාන්දර වෙලා රතිඥ්ඥා දෙක තුනක් පත්තු වෙන සද්දෙට ඇහැරිලා තමා “කවුද දින්නෙ , මොකක් ද දින්නේ “ කියල දැන ගන්නේ.පත්තරේ අරන් තමා මනාප කීයද කියල හොයල බලන්නේ......

ඒත් දැන් නම්............... වෙන දෙයක් වෙච්චාවේ කියල සැපට නිදියා ගන්න තමයි ඡන්දෙ දවසෙ රෑටත් හිතෙන්නේ...........

අනික ඉස්සර කාලේ වගේ රට පටලවන් ගණිත කර්ම දාන් අපට අමුතුවෙන් විශ්ලේශණය කරන්න දෙයක් ඉතිරි නොකර ම, වක්‍ර නම් වක්‍රද , ස්ථම්භ නම් ස්ථම්භ ද, රේඛීය නම් රේඛීය ද ප්‍රස්තාර දාලා උගත් බුද්ධිමතුන් කිහිප පොලකුත් ගෙන්වලා රට පැටලෙන විශ්ලේශණ අපි වෙනුවෙන්ම එයාල පෙන්වන නිසා ආය ඉතින් හිත හිත ලත වෙන්න දේකුත් නෑ නේ..........

Monday, January 22, 2018

ආදර ප්‍රදී 11

ආදර ප්‍රදී 11


අවසානයේ ලියුම් ලැබීම සහමුලින්ම නැවතී මාස ගනනක් ගත වී තිබූ එක් අගෝස්තු මාසයක මුල්  දිනක දී හදිසියේම පැමිණි ලියුමකි. නමුත් ඒ ඇගේ අත් අකුරු නොවූ මුත් ඇය ගැන දන්වා එවා තිබූ ලියුමකි. ලිපිය කියවූ වහා කලබලයට පත් වූ ඔහු යහළුවෙකු ද සමඟින් තකහනියේ සූදානම් වන්නේ කොහේ හෝ යාමට ය .......................කලින් කොටසට මෙතනින් 

ප්‍රදී  ගේ වමට බර අත් අකුරු වෙනුවට වෙනත් ගැහැණු අත් අකුරු වලින් ලියවුනු කෙටි ලිපිය කියවූ වේලාවේ සිටම මීෂා ට අවශ්‍ය වූයේ ලිපියේ සඳහන් දේ සත්‍යදැයි බැලීමටත් වඩා ප්‍රදී ගේ මුහුණ දැක ගැනීමේ  නොයිවසිල්ලකි. 

ලිපියේ සඳහන් වංහුන් අනුව රෝහලේ වාට්ටුවෙන් වාට්ටුවට ගොස් ප්‍රදී නේවාසිකව සිටිතැයි ලියා තිබූ වාට්ටුව අභියස දී මිෂා සමඟ පැමිණි මිතුරාගේ ගමන් වේගය බාල වූ අතර , ඔහු වහා මිෂාගේ අතින් අල්ලා නතර කළේ ය.

“උඹට පිස්සු ද බන් “ ඔහුගේ දෑස් ඒ වන විටද යොමු වී තිබුනේ වාට්ටුවේ අංකය සහ නම සඳහන් පුවරුව වෙතටය.

“ උඹට ෂුවර් ද මේ වාට්ටුවමයි කියල ? “

“ ඔවු බන් යමන් “

ඒ කිසිවක් කෙරෙහි අවධානය යොමු නොකල මීෂා ගේ ගමන නොනැවතුනි.

“ අල්ලල දාපන් බන් .........පිස්සියෙක් නෙ “ මිෂාගේ ගමන නොනවතින බැව් දැන ගත් මිතුරා වේගයෙන් ගොස් ඔහුගේ අත අල්ලා ගත්තේය.

“ උඹට බැරි නම් නිකා හිටපන් “ ඔහු අත තදින් ගසා දැමූ මීෂා , දුකත් , කුතුහලයත් , ආදරයත් මිශ්‍ර වූ හැඟුම් සමුදාය එක මිටට ගුලිකර ගනිමින් , වාට්ටුවේ සිටි නොයෙකුත් ආකාරයේ ගැහැණුන් අතර ඇගේ දිගැටි , මුහුණත් , සුන්දර දෑසත් කොහිදැයි පිරික්සන්නට විය.

කෙසඟ සිරුර තවත් කෙසඟව ගොස් , ඇඳට තබා බැද තබන ලද දෑතත් , ඉන් එක් අතක අපහසුවෙන් මෙන් ඇමිණී තිබූ සේලයින් කටුවත් සමඟින් ප්‍රදී ඇද පුරා ඔහේ වැටී සිටියා ය.

ඇය ගේ ඇඳ වටා ඇගේ ඥාතින් යැයි කිවහැකි පිරිසක් වූ අතර ඉන් කිසිවෙකුත් මීෂා හඳුනන අයවලුන් නොවූ නමුත් පිරිසෙන් ඉදිරියට පැමිණි ගැහැණු ළමයෙකු , ඔහු වෙත තොරතුරු දන්වමින් ලියූ ලිපිය එවුවේ තමා බවට හැඳින්වීමක් කළා ය. ප්‍රදීගේ මුහුණෙන් විඩාබර ගතිය හැරෙන්නට  කිසිදු රෝගී තත්ත්වයක් ‍ නොපෙනුනු නමුදු , ඇය කිසිවෙකුත් සමඟින් කතා නොකරන බැව් පැවසුවේ ද ඔහු වෙත ලිපිය එවා තිබූ ගැහැණු ළමයා යි. 

ඇඳඅසල සිටින්නේ කාගේ කවුදැයි දැන ගැනීමට හෝ ඔවුන් සමඟින් කතා කිරීමට හෝ මීෂා ට අවශ්‍ය වූයේ නැත.

බොහෝ සෙයින් කෘශ වී ඇටට සම ඇලී ගිය එකාතක් බැදීම් බැම්මෙන් නිදහස් කර ගත් මීෂා , ඇය ගේ සවනට ළං ව “ ප්‍රදී....“ යැයි ඇමතූ මොහොතේ , විඩාබර දෑස් දල්වා ඔහු දෑත තුල මැදිව තිබූ ඇගේ ඇඟිලි වලින් ඔහු ගේ ග්‍රහණය තව තවත් වැරෙන් අල්ලා ගනිමින්  වචනයෙන් පැවසිය නොහැකි හැඟූම් සමුදායකින් උපන් කඳුලක් බලාපොරොත්තු දැල් වූ දෑසින් මුදා කෘශ කම්මුල් හරහා ගොස්  හිස තබා තිබූ කොට්ටය තුල ගිලී යන්නට විය.

“ ඔයා ආවේ ඔයාගේ ප්‍රදීව බලන්න ද ?“ ඇය පැවසූ එකම වාක්‍යයයි. කඳුලක් පස්සේ උපන් තවත් කඳුලක් බැගින් ගැලූ කඳුළු වැලක් අවසානයේ දී “ ඔයාට සනීප වෙනකම් මම යන්නෑ ප්‍රදී , මම හැමදාම ඔයාව බලන්න එනවා “ . දෑසින් දෑතින් හා සුසුමින් කෙරුනු ගැඹුරු කතා බව හමුවේ කාලය ගත වී යන බවක් දෙදෙනාටම නොවැටහුනි.

හෙදියක් පැමිණ , රෝගීන් බලන වේලාව ඉක්ම ගොස් ඇති බැවින් මිෂාට වාට්ටුවෙන් පිටවන ලෙස පවසන තුරුම ඇගේ දෑත් ඔහුගේ දෑත් අතර සිරකර ගනිමින් ඔවුන් එකිනෙකා කතා කලේ සුසුමින් හා දෙනෙතිනි.

ඇයගේ කතා බහත් හැසිරීමත් සාමාන්‍ය වූ වහාම ඇය වෙනත් වාට්ටුවකට මාරු කරනා බැවින් නැවතත් ඇය හමුවීමට මෙම වාට්ටුවට පැමිණීම අවශ්‍ය නැතත් පැවසූ හෙදිය , ප්‍රදී ඉක්මනින්ම සුව වනු ඇතැයි පැවසූවේ මීෂා පැමිණී පසුව ප්‍රදීගේ හැසිරීම් සහ කතාවත් ඇගේ පෙනුමත් සාමාන්‍ය තත්ත්වය පැමිණෙමින් තිබෙන බැව් පවසමිනි.

ප්‍රදී ගැන තොරතුරු දන්වමින් තමන්ට ලියනා ලෙසට ප්‍රදී ළඟ සිටිනා , තමාට ඇය ගැන දන්වා එවු ගැහැණු ළමයාට මීෂා පැවසූව ද, ප්‍රදීගේ වාට්ටුවෙන් සමුගෙන නොපෙණී යනතුරුමත් ප්‍රදී ගේ තෙත දෑස් ඔහු වෙතම වූ බවට ලියා යැවීමට තබා , ඇය ගැන කිසිදු තොරතුරක් දන්වා යැවීමට තරම් ඇය කාරුණික නොවූවා ය.

මිෂාගේ විශ්ව විද්‍යාල පළමු වසර අවසන් විභාග සමය වූ බැවින් , ප්‍රදී ගැන උපන් ශෝකයෙන් පීඩිතව සිටින්නට ඔහුට  කාලය නොවුනි , විභාගයත් ප්‍රදීත් අතර එහා මෙහා වන සිත අමාරුවෙන් සමබර කර ගත් මීෂාගේ විභාග සමය නිමවන විට දී ප්‍රදී රෝහලේ නොමැති වූයේ , ඇගේ භාරකරුවන් ඇයගේ ටිකට් කප්පවාගෙන බලහත්කාරයෙන්ම ඇයව කොළඹ රැගෙන ගිය බැවින් බැව් මිෂා දැන ගත්තේ රෝහලේ වාට්ටුව බාර හෙදියක ගෙනි.

ඇය ගැන තොරතුරක් දැන ගනු රිසියෙන් තමන්ට ඇය ගැන දන්වා ලිපිය එවූ ගැහැණු ළමයාට ලිපි කිහිපයක්ම ලියා යැවූව ද ඒවාට කිසිදු පිළිතුරක් නොලැබුන තැන්හි මීෂා සියළු බලාපොරොත්තු අතහැර හිත හදා ගනිමින් සිටියේ ඇය කොහේ හෝ හොඳින් ඇති බවට තම සිත ට එත්තු ගන්වමිනි.

නමුත් , අගෝස්තුවේ අවසාන දිනයක පැමිණි ඇල අකුරු සහිත කෙටි ලිපිය ප්‍රදීගෙනි..................

ඒ ගැන ඊළඟ කොටසින් 

Saturday, January 13, 2018

ද්වන්ද සටන

ද්වන්ද සටන


ඉර  තම දිනයේ උච්චාවස්ථාව පසුකර ඒ වන විට පැයක පමණ කාලයක් ගත වී තිබෙන්නට ඇත.එය හරියටම කීමට හැකියාවක් නැත්තේ හේමලයා ද දකින්නට හැකි වන්නේ විටින් විට කඩින් කඩ බැවිනි.

මධ්‍යහනයේ වූව ද  එතරම්ම සෙවනක් සහිත වැලි පාරක ඇවිදන් යන ප්‍රීතිමත් කුඩා කොලුවෙකි. කොලුවාට සෙවන සදන්නටම මෙන් ඔහු යන පාරේ ඔහු ගෙ හිසට උඩින් අතු පතුර විහිදා ගෙන සිටින විශාල ගස් ද අතු අතර එතී මල් පුපුදා උඩු වියන අලංකාර කරන වැල් ද වෙත ඔහු තම ස්තූතිය පල කරන්නට මෙන් විටින් විට තම  හිස පද්දමින් ,හිසට උඩින් අහස දෙස බලයි...... ගස් වැල් අතු අස්සෙන් පෙනෙන නිල් අහස සමඟින් සිනා සෙයි. ඔහු වමතේ රැදි කුඩා බෙලෙක් පනිට්ටුව ඔහු යන තාලයට ම පැද්දෙයි. එතුල ඇති යමක් “ ඩොකොං ඩොකොං“ හඬින් බෙලෙක් පනිට්ටුවේ එහා මෙහා වැදෙයි.

නිල් කොට කලිසමකින් ද , අකීකරු ලෙස කලිසම අස්සෙන් තැනින් තැනින් එළියට පැන නිදහස විදින සුදු කමිසයකින් ද  සැරසී ඇති කොලුවාගේ දකුණු උරයේ ලා නිල් පැහැති  පොපියන සාලුවකි. පුලුන් මෙන් පිපී උඩට විත් ඇති සාලුවේ අග්ගිසි කොලුවාගේ හුරතල් මූණ මෙන්ම මට සිළුටු වන්නට ඇත. සුදු කමීසයක් වූවත් එය දුහුවිලි , මඩ වලින් දැමූ අකීකරු රටා වලින් හැඩ වී ඇත.

වමතෙහි ඇති පනිට්ටුව පද්ද පද්දා .......  කකුලෙන් කකුල මාරු කරමින් උඩ පනිමින්  වැනෙන හිස බෙල්ල මත සමතුලිතකරමින් පාරේ ඉදිරියටම යන මේ කුඩා කොල්ලා හිටි වනම ගල් ගැසී නවත්න්නේ දුටු අරුම පුදුම දෙයකට ආශක්තවී ය. එය වෛවර්ණ දිලිසෙන ඉතා කුඩා කුරුමිණීයෙක් , පෙර දිනක වැඩ අවසන් නොකර අතහැර දමා ඇති විචිත්‍ර මකූළු දැලක් , සිනිඳුම සිනිඳු පුංචි ම පුංචි පිහාටුවක් හෝ ඔබ හෝ මා නොසලකා හරින නමුත් ඉතා කුඩා වූත් චමත්කාරජනක යමක් වීමට වඩාත් ඉඩ ඇත.නමුත් කොළුවාට වැඩි වේලාවක් එතන රැඳී සිටීමට නොහැකි වෙයි .

“ චූටි පුතා ......................... “

ඔහුට අඩි පහ හයකටත් වඩා ඉදිරියෙන් යන තරුණ කාන්තාව හඬ නඟන්නේ පසු පස නොබලාම ය. තරමක විශාල බේසමක් , බේසම පුරවා ඇති කිලිටි රෙදි ගොඩක් සමඟින් ඇය එය ගෙන යන්නේ ඇගේ ඉනෙහි ආධාරයෙනි. කොල්ලා ඇගේ බසට අවනට වන නමුත් ඒ සඳහා වැඩි වෙලාවක් ගනී.

මොවුන් දෙදෙනා යන පාර කෙළවර වන්නේ කුඩා වතුර පාරකිනි. ස්වභාවිකව තැනී ඇති දිය පහරක් පීල්ලක් බවට පත් කර ඇති අතර කිසිවෙකුත් විසින් නොවසනා ලද දිය පීල්ල , සෑම විටම ඇද හැලෙමින් ඇත්තේ එතැනට එන ඕනෑම අයෙකු නෑවීමට සුදානමිනි.

නිවසට ආසන්නතම පීල්ල මෙය වන අතර , මීට වඩා උසින් වැඩි දිය පහර සැරින් වැඩි පීල්ලෙන් නාන්නට යාම ට නම් කොල්ලා යෞවන වියට එළඹිය යුතුව තිබුණි. නමුත් තවමත් අම්මා ත් සමඟින් නාන්නට යන මේ පුංචි කොල්ලාට ඈත පීල්ලෙන් නාන්නට යන්නට තව කාලය බොහෝ ඉතිරිව ඇත.

හම සුදු මැලි වෙන තෙක් පීල්ලෙන් නෑමත් , පීල්ලෙන් නාන්නට කුඩා වන රොද මැදින් එන ගමනත් කීවතාවක් නෑවද , කීවතාවක් ආවද සැමදාමත් නැවුම් බවක්ම එක්කරනා බැවින් මේ දිය නෑම වූකලී කොල්ලා ට කිසිදු විටක කම්මැලිකමක් ගෙන නොආවේ ය.

 කොතරම් වේලාවක් ගිය ද , කෙතරම් ඇවටිලි කල ද නෑම අවසන් නොකරන කොල්ලා නිසා නිවසේ දහසකුත් එකක් වැඩ ඇති අම්මාගේ අවසන් තීරණය වන්නේ , “උඹ එහෙනම් නාලා ඉවර වෙලා රෙදි බේසමත් අරන් වරෙන් “  යන්නයි. ගෙදරට යන්නට යන අම්මා ,   පීල්ලට යටවී ඇස් රතු වී ඇති තෙක් නාන කොල්ලා  නැවත හැරී බලා “ වැඩි වෙලාවක් ඉන්නෙපා චූටි පුතේ , ඉක්මනට වරෙන් “ යැයි පවසන්නේ චූටි පුතාට නෑම ඇති වීමක් නැති බැව් දන්නා බැවින් වන්නට ඇත...... තව ටික දුරක් ඉදිරියට යන අම්මා “ උඹ කැලෑවෙ තැන තැන කට්ටි පයින්නැතිව විගහින් වරෙන් “ යැයි යලි පවසන්නේ හැරී නොබලාම ය.

ඉන් ටික වේලාවකට පසුව රෙදි බේසමත් හිස තියාගෙන ගෙදර යන්නට පාරට වැටෙන කොල්ලා ට තමා පැමිණී පාර බැව් අමතකව ගොස් මෙන් නැවතත් පාර දෙපස සිරි නරඹමින් ද , වට පිට බලමින් ද, නතර වෙමින් ද, නොයෙක් දෑ ඇහිද මින් ද, විසි කරමින් ද ගෙදර යන්නට පටන් ගනී...............

එසේ යන මේ කුඩා කොල්ලා ට ගේ නෙත ගැටෙන්නේ අපූරු ආකාරයේ ද්වන්ද සටනකි. එයින් වසර තිහකට තිස් පහකට පමණ පසුව ද නොමැකි නොනැසී එදින මතකය එලෙසින්ම පැවතීමට තරම් එය කෙතරම් චමත්කාරජනක ජවනිකාවක් වන්නට ඇති  ද.

රෙදි බේසම ද හිස මත තබා ගෙන සිරි නරඹමින් යන කොල්ලාට කුඩා වන ලැහැබ තුලින් ඇසුනේ අමුතු ආකාරයක සර සර හඩවල් සමඟින් අමුතු ආකාරයේ සතෙකු පුප්පන හඬකි. පාරෙන් පිට පැන වන ලැහැබ තුලට පිය මැනූ කොල්ලා , හඬ එන දෙස පිළිබඳව විමසිලිමත් විය.....................

සර සර හඬින් කොළ පොඩි වෙන හඬත් පුප්පන හඩත් ළඟ ළඟ ඇසෙත්ම කොල්ලා වඩාත් පරිස්සමට පියවර මනින්නට වූයේ හොරෙකු මෙනි. වැඩි වේලාවක් , වැඩි දුරක් යන්නට මත්තෙන් එක්වරම දුඹූරු පැහැති ලෝම ගුලියක් අඩි කිහිපයක් උඩට පනිනවාත් ශූ.........ස්ස්ස් ........... ශුරුස්ස්ස්................ හඬත් ඇසෙන්නට වූයෙන් උන් තැනම ගල් ගැසුනු කොල්ලා සිදු වන දෙය අදහා ගත නොහැකිව කටත් අයා ලොකු කර ගත් දෑස් දල්වා බලාසටින්නට විය................

අඩි කිහිපයක් උඩ සිට නැවත පොළවට වැටුණු ලෝම ගුලිය යළිත් යමක් වටේ කැරකෙන්නට වූයේ කොල්ලෙක් සිටින වගේ වගක් වත් නැතිවය ...... දුඹුරු පැහැ ලෝම ගුලිය “ මුගටියෙකි “ ලෝම ඉස්සී , කෙලින් ගැස්සී තිබූ බැවින් සාමාන්‍ය ප්‍රමාණයට වඩා විශාලවී සිටි මුගටියා පුප්පමින් ගස්සමින් පස්සා ගාත් වලින් සිට ගනිමින් , ඉදිරි ගාත් වලින් ඉතා ක්ෂණිකව යමකට පහර එල්ල කරමින් සිටිනා තැනින් එහාට මෙහොට යමින් යමෙකුට හෝ යමකට .

දුටු දෙයින් කොල්ලා තිගැස්සී ගිය නමුත් රෙදි බේසමත් එතනම දමා බියෙන් කෑගසමින් දුවන්නට තරම් බියක් පැන නැගුන මුත් හැමදාමත් එක ලෙස කුතුහලය දැල්වන කොල්ලෙකු බැවින් නිරීක්ෂිත දෙනෙතින් යුතුව තරමක් පසුපසට ගිය කොල්ලා මේ අපූරු ද්වන්ද සටන වෙත හෙලූ නෙතින්ම පසුවන්නට විය.

මුගටියා පුප්පන්නේ කළු හා සුදු පැහැති වෛයිරන් වැටුණු , තරමක විශාල පයන්න පෙනෙන පෙනේකින් යුතු වූ දඟර ගසා ගෙන ඉහළ කර ගත් පෙන ගොබය පුම්බා ගෙන සිටිනා නාග රාජයෙකුට ය. මෙතරම් විශාල නයෙකු මින් පෙර කිසිදිනක ඔහු දැක තිබුනේ නැත. පෙන ගොබය පුම්බමින් ,.....වනමින් , පද්දමින් මුගටියා දෙසටම යොමු වූ නාගයා ගේ දෑසට මේ කුඩා කොල්ලාගේ පැමිණීම අසුවූයේ නැති ගානය. නාගයාට පමණක් නොව මුගටියාට ද ඔහුගේ පැමිණිම එතරම් වැදගත් නොවූ ගාණය.

දෙදෙනාටම තමාගේ පැමිණිම වැදගත් නොවූ බැව් දැනගත් කොල්ලා  ද ටික වෙලාවකට පසුව රෙදි බේසම බිමින් තමා ඒ මත වාඩි වී ද්වන්ද සටන නරඹන්නට වූයේ , සටන නිමා වන බවක් පෙනෙන්නට නොමැති නිසා ය. කැරකෙමින් පුප්පමින් උඩ පනිමින් විවිධ ශබ්ද වර නඟමින් වට කීපයකින්ම කෙරෙමින් තිබූ සටන නිමාවන අයුරක් පෙනෙන්නට නොවීය. පස්සා පැත්තෙන් දැනුනු අමුතු තෙත ගතිය ද නොසලකා හැර සටන දෙසටම යොමූ වූ නෙත් සිත් ඇතිව සිටි කොල්ලාට කාලය ගත වන බවක් නොදැනුන නමුත් හදිසියේම නිවස මතක් වී නැඟී සිටින විට තෙත රෙදි බේසම මැද සෑදුනු බොක්කකි. යමක් සිහි වී ලා මෙන් දෑතින්ම තම පස්සා පැත්ත ඇල්ලූ කොල්ලාගේ අතට දැනුනේ තෙතකි. කොල්ලාට සිනා පහල විය. යලිත් සටන දෙස බැලූ කොල්ලා රෙදි බේසම හිස මතට ගෙන ලහි ලහියේ පාරට පැන නිවස දෙසට හැකි වෙර යොදා දුවන්නට විය.

නිවසෙහි මිදුලේ ඇති රෙදි වැල ලඟ බිමින් බේසම තැබූ චූටි පුතා රෙදි ගොඩවල් පිටින් ලහි ලහියේ ගෙන රෙදි වැලේ අතරින් පතර ඔහේ දැමුවේ සටන මේ වන විටද අහවර වී තිබුනොත් මෙතරම් වෙලා නැරඹූ දෙයින්ද පලක් නොමැති බැව් සිතමිනි.

නමුත් තවත් විනාඩි කිහිපයකට පසු දිවගෙන එතනටම එන විට ද සටන අවසන් වී නොතිබුණ බැවින් කොල්ලා ඉමහත් සතුටට පත් විය.මුගටියා තරමක වෙහෙසට පත් වී සිටි බවක් පෙනුන අතර නාගයා ගේ තැන තැන ලේ ගැලීම් දකින්නට හැකි විය.

පෙර මෙන් වඩාත් උද්වේගකර නොවූනද දෙදෙනාම සටන අත්හැර ඇති බවක් නම් පෙනෙන්නට නොවීය. නාගයා ගේ පෙර එසවී තිබූ පෙන ගොබයේ ශක්තිය හීන වී තිබෙනු පෙනුනි. කොල්ලාට මුගටියා ගැනත් නාගයා ගැනත් සිතුනේ දුකකි. කැරකි කැරකි පල්ලම් බසිමින් හුස් හුස් ගාමින් සිටි මුගටියා , එකවරම ලෝම පුප්පාගෙන අඩි තුනක් පමණ උඩට විහිදී ගොස් හරියටම නාගයාගේ පෙන ගොබය මතටම පතිත විය , මෙතෙක් දුරින් දුරින් පැවති සටන එකා මත එකා වෙලෙන්නට ගති , මුගටියාගේ සිරුරේ සෑම තැනම විහිදෙන ලෙසින් නාගයාගේ නම්‍යශීලි දිගැටි ශරීරය වෙලී තිබුණි. පිටතට දික් වී තිබූ නාගයාගේ කෙටි වලිග අග්ගිස්ස කෙලින් වී හිසක් මෙන් වී , කොල්ලා  දෙස බලා සිටිනවාක් මෙන් පෙනුනි. එකිනෙකා ඉතා තදින් වෙලී සිටි ඒ මොහොත සටනෙහි උද්වේගකරම අවසන් හෝරාව විය. දෙදෙනාගෙන් කවුරුන් දිනයි ද සිතා ගන්නට නොහැකි වූ තැන දෙදෙනාම පරදින බවක් කොල්ලාට හැඟෙන්නට වූයෙන් ඔහුගේ සිතට දැනුනේ තදබල කණගාටුවකි. නමුත් එක් වරම මුගටියාගේ සිරුරෙහි වෙලී තිබුණු නාග දේහය ක්‍රමයෙන් ලිහිල් වී යන්නට වූ අතර සිය ලොම් සිරුර ගසා දමමින් සිරුර අරක් ගෙන තිබූ නාග වෙලිල්ල ඉවත ලූ මුගටියා , ක්ෂණිකව කොල්ලා දෙස බලා දත් විලිස්සා , සුස්....හඬ නඟමින් වන ලැහැබ තුලට දුවන්නට විය.


සිදු වූ සියල්ල නිසා උපන් බිය ට වඩා කුතුහලය දැඩි වූයෙන් නාග දේහය නොසෙල්වන බැව් සැකහැර දැන ගත්තා කොල්ලා ටිකින් ටික එතැනට කිට්ටු විය.................... එකවරම සෙලවුනු නාගයාගේ වලිග අග්ගිස්ස නිසා පිටුපසට විසි වී ගිය ද , ලොකු පයන්නක් සමඟින් පිපී වැනෙමින් තිබූ පෙනය හැකිලී ගොස් , එය නාගයාගේ සිරුරින් ද වෙන් වී ඈතට වැටී තිබෙනු දුටු කොල්ලා , මහත් දුකින් පීඩිතව පාර දිගේ නිවස දෙසට දුවනු දැකිය හැකි විය.

Thursday, January 11, 2018

හදවත තිබුණු තැන එතැන.

හදවත තිබුණු තැන එතැන.

-------------------------------

අද හදිසියේම මට දැනුනා මගේ හදවත තියෙන්නෙ දකුණු ඇස් ගුලිය යට කියලා. දරන්න බැරි පාළුවක් , කාන්සියක් එක්ක දරන්න බැරි තරම් වේදනාවක් ආවේ දකුණු ඇස් බෝලයට හරියටම යටින්.

ඒ වෙද්දි රෑ දෙකක් තිස්සෙ පුළුන් කොට්ටයක් තෙමෙන්න අඬල තිබ්බෙ දකුණු ඇහැ විතරයි කියල හිතන්න මට සිද්ධ වුනා. රෑ පැය ගාණක් නිදි නැතිව ගෙවිල තිබුනා. ඒ හැම දේකටම හරියන්න දකුණු ඇස් බෝලෙ යට රිදුම් දෙන්න ගත්තා. උදේ තිබ්බ වේදනාව ටික ටික වැඩි වෙද්දි මට හිතුනෙ ඇස් බෝලෙ ගලවල අරන් සුද්ද කරල ආපහු හයි කරන්න.ඒ තරම් වේදනාවක් ඇස් බෝලය යට පිපිරි පිපිරි ගොජ දම දම තිබ්බා..... 

පන්තියෙ උගන්වද්දි , පන්තියෙන් පන්තියට මාරු වෙද්දි ඇස් බෝලේ පන්තිය වටේම කැරකැවෙන නිසා ද කොහෙද වේදනාව නොදැනුනත් , පන්තියෙන් ඈත් වෙලා විද්‍යාගාරයේ තනි වෙද්දි ඇස් බෝලය යට වේදනාව දැඩිව දැනෙන්නට වුනා. 

මට හදිසියේම මතක් වුනේ එයාවත් දන්නෙම නැතිව මම මැරිල යාවි ද කියලා. එතකොට මම මැරිල යන්නේ “අපි තරහ වෙලා ඉද්දි “ යාළු වෙන්න චාන්සෙකක් නැතිව. තරහ වෙලා මැරිල යනේක හරිම වේදනාවක් වේවි. යාළුවෙන්න බැරි වුන නිසා යන ආත්මෙක හිත හදාගෙන ඉන්න බැරි වේවි. ඇඟිලි නැවතුනේ නිතරම දුරකතන ඇමතුම් ආපු එකම අංකෙ ලග. මේ දවස් දෙක වෙද්දි මගෙ දුරකතනයට ඇමතුම් ඇවිත් තිබ්බෙ එකමෙකයි.ඒ යාළුවෙක් ගෙන් විතරයි. නිතර අමතපු ඒ හඬ නිහඩ වෙලා..... තවත් ඉවසන්න බෑ.ඇස් බෝලය එළියට පයින්න තරම් වේදනාවයි. දන්නෙම නැතිව අංකය ඩයල් වුනා......... “ අනේ මගෙ ඇහැ යට රිදෙනවා “. ඉස්කෝලෙ ඇරිල යන ගමන් බේත් ගන්න හිටියෙ වේදනාව දරන්න බැරි නිසා......

ඒත්

කෝල් එක නිසා දවල් කෑම වෙලාවත් පහු වෙලා ගියා...

ඊට පස්සෙ පන්තියෙන් පන්තියට මාරු වුනා.ඉස්කෝලෙ ඇරුනා.....

බස් එකේ එන පැය ඇතුලත ඇහැක් තිබ්බ ද නැද්ද මතක නැති වුනා.......

බස් එකෙන් බැහැල දොස්තර චැනල් කරන්න යද්දි , කොයි ඇහැද රිදුනෙ කියල අමතක වෙලයි තිබ්බේ....

ගෙදර ආවට පස්සෙ හිතුනෙ මම දැක්කෙ හීනයක් කියලා.........

ඇත්තටම මගෙ හදවත තිබිල තියෙන්නේ “දකුණු ඇහේ ඇස් බෝලේ යට“ අවසන් නිගමනය වුනේ ඒක....................

Friday, December 29, 2017

මකුනු මැශිම


මකුනු මැශිම නිවසටම - සරලයි , පහසුයි, ඔබ පුදුමකරවන සුලුයි.... ඔබත් අදම ඇනවුම් කරන්න.

-------------------------------------------------------------

ඔන්න ඉතින් පත්තරේ දැකපු දැන්වීම ට චාමරලැයි අම්මත් කීයක් ගියත් මැශිමක් ගෙදෙට්ටම ගෙන්න ගන්න හිතුවෙ ගෙදර මකුනු කරදරේ එන්න එන්නම වැඩි වෙන නිසාමයි. " යටින් මකුනො බදනෝ , උඩින් මදුරුවො උස්සනෝ , මේ බල සමතුලිතය බිදුනු දවසක එක්කො මාව මදුරුවො අරන් යනෝ , නැත්තම් මකුනො මාව ඌරා බීල හපයක් වෙනො “ හැමදාම අතෘප්තිමත් නින්දකින් පස්සෙ ගෙඩි ගැහුනු ඇස් වලින් ඇහැරින චාමර ගෙ කරච්චලෙත් මේ මැශිම ගන්න තිබ්බ උවමනාව ඉක්මන් කරා.
ඇඳට විතරක් සීමා නොවුනු මේ මකුණු කරදරේ ඇදෙන් මෙට්ටෙට , කොට්ටෙට , පුටුවලට , දොර ජනේල රෙදි වලට පවා ව්‍යාප්ත වෙන්න පටන් ගත්තේ චාමරලගෙ ගෙදර මකුණොන්නටම සින්න වෙච්චි ගාණට.

චාමරලගෙ අම්ම නම් මේ ගැන තනිකරම දොස් කීවේ දුම්රිය දෙපාර්තමෙන්තුවේ වැඩ කරපු චාමරලැයි තාත්තට තමා. ඒ ගැන අම්ම පල කරපු සාධාරණ සැකය තමා කෝච්චි ස්ටේශන් තමන්ගෙ කරගෙන ජීවත් වෙච්චි මකුණු ජෝඩුවක් එහෙන් හොරෙන් පැනල එන්න ට්‍රයි කරද්දි තාත්තගෙ ඇඳුම් වල එල්ලිලා චාමරලගෙ ගෙදරට ඇවිත් සිය පරම්පරාව බෝ කරපු බව..... 

කොහොම වුනත් ඉතින් අම්මා , පත්තරේ තිබ්බ විදිහට මකුණො මරුන මැෂිම ගෙන්න ගන්න කටයුතු කලා.වේලාසනින් සල්ලි බැදල නිකම් විස්සෝප වෙන්න ඕනි නැති එකත් මේ මැශිම ැන තිබ්බ විශ්වාසය වැඩි කලා.ඒ මොකද කියනව නම් ගෙදර ලිපිනයයි , අහල තිබ්බ විස්තරයි ලියල යැවුවට පස්සේ මකුණො මරණ මැෂිම ලැබෙන්නේ තැපෑලෙන්. කරන්න තියෙන්නේ පාර්සලේ ආවට පස්සෙ සල්ලි ගෙවල පාර්සලේ ගන්නෙක. ඕකට අපි කීවේ VPP කියලා.

ඉතින් ඔන්න විස්තර යවල වැඩි කල් යන්න කලින් දවසක් පියුම් මාමා චාමරලෙ ගෙදරට ඇවිත් කීවා වීපීපී පාර්සලයක් තියේ , පුලුවන් වෙලාවක තැපැල් කන්තෝරුවට ඇවිත් ඇරන් යන්නෙයි කියලා. හැබැයි වැඩි කල් පහු උනොත් ආපහු හරවල යවනව කියලත් කීවා.

මොන පහු වීම් ද, පණිවිඩේ ලැබුනු ගමන් අම්ම ලක ලෑස්ති වුනා කන්තෝරුවට යන්න. මොකද කියනව නම් මේ මකුණු කරදරේ ඒ තරමට හිතට වදයක්. ඇඳන් වල විතරක් නෙමෙයි. ගෙදර තියන වැල් පුටු වල වැල් ගොතල තියන හිල් අස්සට වෙලා හැංගිලා ඉදල ඔච්චමට එළියට ඇවිත් කාල දුවන මකුණොන්නට හොඳ පාඩමක් උගන්වන්න පුළුවන් සංතෝශය ත් එක්කම අම්ම ගිහින් කන්තෝරුවට සල්ලි ගෙවල පාර්සලය අරන් ආවා.

ඔන්න ඉතින් දැන් ගෙදර කට්ටියත් වට කරන් කට්ටිය පාර්සලය ලිහන්නයි ලෑස්තිය. මේ වෙද්දි ගෙදර ඇඳ පුටු කොට්ට මෙට්ට හැමේකම හිටපු මකුණන්ටත් මේ පණිවිඩේ ගිහින් තිබ්බ නිසා උනුත් අරහෙන් මෙහෙන් ඔළුව දාලා මේ භයානක ගැජට්ටෙක මොකක් ද කියල බලන්නයි සූදානම.

අම්ම වටේ වට වෙච්චි ගෙදර කට්ටියගෙ ඉවසීම පැනල තිබ්බෙ පාර්සලේ ඇතුලෙ තියන මකුණු මරන මැෂිම බලන්න.ඒත් චාමරලැයෙ අම්මගෙ මූණෙ නම් තිබ්බෙ හරිම නිවිච්චි පෙනුමක්....හරියට කියනව නම් මැෂිම දකින්නත් කලින්ම අම්මගෙ හිතට දැනිල තිබ්බෙ මකුණු වසංගතයෙන් ගෙදරම නිදහස් වුනා වගේ හැඟීමක්.

ඔන්න ඉතින් , පාර්සලේ හොඳට ගැට ගහල තිබ්බ රතු පාට ලොකු රෙඩ් ටේප්පෙක ලිහුවා. ඊට පස්සේ පාර්සලය වටේට පිළිවලට ඔතල තිබ්බ කාකි දුඹුරු පාට තඩි සිමෙන්ති කොළේ වගේ එකත් නොයිරෙන්නම පරිස්සමට ගැලෙව්වෙ , ඒ වගේ කොළ ඒ කාලේ ගෙදරක හරි දුලබ නිසා සහ ආපහු ප්‍රයෝජනයට ගන්න පුළුවන් නිසා.....

ඔන්න ඒ සැරේ මතු වුනේ දුඹුරු පාට ඝන කාඩ්බෝඩ් පෙට්ටිය. කර කර හිටි වැඩේ නතර කරපු අම්ම , අම්ම වටේට එකතු වෙලා ඉන්න අයගෙ මූණු දිහා බැලුවෙ සතුටින්.

“ අයියෝ අම්මා...........ඕක ඇරල බලන්න කෝ “ ඉවසිල්ලක් නැති ළමයි කෑගහනවා.

පෙට්ටි පියන් දෙක හරිම පරිස්සමින් අත් දෙකෙන් දෙපැත්තට කරපු අම්මගෙ මූණෙ තිබ්බ මන්දස්මිතය , කුතුහලය පිරිච්චි මූණක් බවට පත් වුනේ පෙට්ටි පියන් දෙක ඇරිච්චි ගමන්මයි. එතන ඉදල අම්මගෙ තිබ්බ ඉවසලිවන්ත ගතය නැතිව ගිහින් කලබලකාරි ඉරියවු ඉස්මතු වෙන්න ගත්තා.
පෙට්ටිය ඇතුලට අත දාපු අම්ම එයින් එළියට ගත්තේ අඩි භාගයක් විතර දිග ,රවුම් , හරියට පුංචි මෝල්ගහක් වගේ යකඩ කෑල්ලක්. ඒක දිහා නලලත් රැලි කරන් බලා හිටපු අම්ම , අම්ම දිහා බලා ඉන්න අයියගෙ අතට අර පුංචි මෝල්ගහ එක වගේ එක දුන්නේ “ මේ මොකක් ද බන් “ කියන්න වගේ....

ඔන්න ඊළඟට ............ පෙට්ටියෙන් එළියට ගත්තේ පුංචි හතරැස් ඝනකම් , ටිකක් බර ලී කුට්ටියක්......... ඒක හරියටම මැද හරියට වෙන්න පුංචියට ........... යන්තමට ..........වලක් හාරල තිබ්බා.......

                                    - එපමණයි - 

එදායින් පස්සෙ චාමරලැයි අහා මකුණු කරදරේ සදහටම තුරන් වුනා ද කියල නම් මන් හරියටම කියන්න දන්නෙ නෑ....හැබැයි අරහෙන් මෙහෙන් එඹීගෙන භීතියෙන් ... මේ අරුම පුදුම මැශිම දිහා බලා හිටපු මකුණෙ රැළ හිනා වෙන සද්දෙ නම් මට ඇහුණා.........



Blogroll

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...